Σε βάρος του εντολέα μας, υπό την ιδιότητα του ως εταίρου- διαχειριστή δύο ετερόρρυθμων εταιριών, σχηματίστηκε ένας ενιαίος πίνακας χρεών συνολικού ύψους 444.273.15 ευρώ.  Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό, υποβλήθηκε αρνητικός της κατηγορίας ισχυρισμός σχετικά με την έλλειψη της απαιτούμενης ιδιότητας του διαχειριστή για μέρος των επίδικων οφειλών της μιας εταιρίας. Ειδικότερα, υποστηρίχθηκε ότι οι οφειλές ύψους 197.290,14 ευρώ,  είχαν γεννηθεί και βεβαιωθεί  σε χρόνο κατά τον οποίο ο εντολέας μας δεν είχε την ιδιότητα του διαχειριστή. Με την με αριθμό 14137/2025 απόφαση του Δ΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ο ως άνω  ισχυρισμός μας έγινε δεκτός και έτσι το ποσό μειώθηκε στις 246.983.01 ευρώ. Ωστόσο , ήδη κατά τον χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό, η μια εκ των δύο εταιρειών είχε κηρυχθεί σε πτώχευση και κατόπιν σχετικού ισχυρισμού μας το δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 198Α του Ν. 4738/2020, ανέστειλε την ποινική διαδικασία ως προς τα χρέη που αφορούσαν την πτωχή εταιρία, ενώ για το ενιαίο της κρίσης ανέστειλε την ποινική διαδικασία για το σύνολο των οφειλών (βλ. την υπ΄αριθμ. 542/2026 απόφαση του Α΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης).