Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή ανακοπή της εντολέως μας εταιρείας κατά εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων και ακύρωσε τόσο την επιταγή προς πληρωμή όσο και την αναγκαστική κατάσχεση επί ακινήτου της ανακόπτουσας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η νόμιμη καταγγελία της επίδικης σύμβασης πίστωσης. Ειδικότερα, η εξώδικη δήλωση που είχε κοινοποιηθεί στην ανακόπτουσα ανέφερε απλώς ότι η σύμβαση είχε ήδη καταγγελθεί σε προγενέστερο χρόνο και είχε κλείσει οριστικά, ομοίως προγενέστερα, ο λογαριασμός που τηρούνταν για την εξυπηρέτηση της σύμβασης, χωρίς να προσκομίζεται η ίδια η εν κόγω καταγγελία ή άλλο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει το περιεχόμενό της καθώς και η περιέλευσή της σε γνώση της ανακόπτουσας. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, όμως, η καταγγελία αποτελούσε ουσιαστική προϋπόθεση για το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού και για να καταστεί το σύνολο της οφειλής ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Εφόσον αυτή δεν προσκομίσθηκε και δεν αποδείχθηκε, η απαίτηση δεν είχε καταστεί ληξιπρόθεσμη και απαιτητή και, συνεπώς, δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση της διαταγής πληρωμής η οποία για το λόγο αυτό τύγχανε άκυρη. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο έκανε δεκτή την ανακοπή και ακύρωσε τόσο την επιταγή προς πληρωμή όσο και την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας της ανακόπτουσας.